<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> پژوهش در سلامت روانشناختی </title>
<link>http://rph.khu.ac.ir</link>
<description>فصلنامه پژوهش در سلامت روانشناختی - مقالات نشریه - سال 1405 جلد20 شماره2</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1405/3/11</pubDate>

					<item>
						<title>بررسی ساختار عاملی و خصوصیات روان‌سنجی نسخه فارسی پرسشنامه تاب‌آوری هیجانی در جمعیت عمومی بزرگسال شهر شیراز</title>
						<link>http://ncfc.khu.ac.ir/rph/browse.php?a_id=4723&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:12pt&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height:normal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;direction:rtl&quot;&gt;&lt;span style=&quot;unicode-bidi:embed&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Aptos,sans-serif&quot;&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;هدف پژوهش حاضر بررسی ساختار عاملی و ویژگی های روان سنجی پرسشنامه تاب آوری هیجانی (&lt;span style=&quot;color:#0070c0&quot;&gt;ژانگ و لو، 2010&lt;/span&gt;) در جمعیت عمومی شهر شیراز بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. در این راستا تعداد 501 نفر از افراد بزرگسال ساکن شهر شیراز (310 زن، 191 مرد) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند؛ و به پرسشنامه الکترونیکی  تاب آوری هیجانی (&lt;span style=&quot;color:#0070c0&quot;&gt;ژانگ و لو، 2010&lt;/span&gt;) و نسخه کوتاه پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت (&lt;span style=&quot;color:#0070c0&quot;&gt;خرمائی و فرمانی، 1393&lt;/span&gt;) پاسخ دادند. روایی سازه پرسشنامه مذکور به ترتیب با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی تأییدی و ضرایب همبستگی مؤلفه های پرسشنامه تاب آوری هیجانی با پنج عامل بزرگ شخصیت مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده گردید.&lt;b&gt; &lt;/b&gt;دو مؤلفه پرسشنامه شامل شایستگی هیجانی مثبت و تاب&amp;lrm;آوری هیجانی در جامعه پژوهش نیز با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی استخراج گردید. آزمون مدل تاب آوری هیجانی حاکی از تأیید ساختار دو عاملی استخراج شده و همسو با پژوهش اصلی است. همچنین، بررسی همبستگی تاب آوری هیجانی با پنج عامل بزرگ شخصیت و شاخص میانگین واریانس استخراج شده (&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot; style=&quot;font-size:10.0pt&quot;&gt;&lt;span new=&quot;&quot; roman=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot; times=&quot;&quot;&gt;AVE&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;) نشان دهنده روایی همگرای ابزار بود. علاوه بر آن، ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی مرکب تأییدکننده پایایی پرسشنامه است. در مجموع یافته های پژوهش نشان می دهد که پرسشنامه مذکور از شاخص های روان سنجی مناسبی برای اندازه گیری تاب  آوری هیجانی جمعیت عمومی ایرانی برخوردار است؛ و می تواند مورد استفاده پژوهشگران قرار گیرد.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description>
						<author>بهرام جوکار</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اثربخشی آموزش مدل حباب زوجی بر همدلی و خودتنظیمی زناشویی زوجین</title>
						<link>http://ncfc.khu.ac.ir/rph/browse.php?a_id=4716&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12pt&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height:normal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;direction:rtl&quot;&gt;&lt;span style=&quot;unicode-bidi:embed&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Aptos,sans-serif&quot;&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مدل حباب زوجی بر همدلی و خودتنظیمی زناشویی زوجین انجام شد. طرح پژوهش براساس روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام زوجین شهر اصفهان در سال 1403 بودند که 16 زوج به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه هشت زوج) گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه 180 دقیقه ای آموزش مدل حباب زوجی را دریافت کردند، اما گروه کنترل در معرض مداخله قرار نگرفتند. به منظور گردآوری داده ها در هر دو گروه آزمایش و کنترل، پرسشنامه خودتنظیمی رفتاری برای روابط کارآمد زوجین ویلسون و همکاران (2005) و مقیاس همدلی اساسی جولیف و فارینگتون (2006) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش و آزمون فرضیه ها آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot; style=&quot;font-size:11.0pt&quot;&gt;&lt;span new=&quot;&quot; roman=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot; times=&quot;&quot;&gt;(MANCOA)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;بکار گرفته شد. پس از تائید پیش&lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-family:&quot; zar=&quot;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;فرض&lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-family:&quot; zar=&quot;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;های آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره، یافته های پژوهش حاکی از اثربخشی مدل حباب زوجی بر همدلی و خودتنظیمی زناشویی بود. یافته ها نشان داد مدل غنی&lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; style=&quot;font-family:&quot; zar=&quot;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span b=&quot;&quot; lang=&quot;FA&quot; nazanin=&quot;&quot; style=&quot;font-family:&quot;&gt;سازی حباب زوجی بر همدلی عاطفی به میزان 40 درصد و بر همدلی شناختی به میزان 38 درصد مؤثر بود. همچنین این میزان اثربخشی برای خودتنظیمی ارتباطی و تکاپوی ارتباطی به ترتیب 45 و 24 درصد بود. نتایج این پژوهش نشان داد مدل حباب زوجی به عنوان یک مدل غنی سازی نوظهور می تواند بر بهبود و ارتقاء مؤلفه های رابطه زوجین مؤثر باشد.&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&amp;nbsp;</description>
						<author>سمیه جابری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>شناسایی راهبردهای تنظیم هیجان در دانشجویان نسل Z با رویکرد تحلیل مضمون</title>
						<link>http://ncfc.khu.ac.ir/rph/browse.php?a_id=4696&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;نسل Zاولین نسلی است که در عصر دیجیتال و در بستر فناوری های پیشرفته رشد یافته است. تنظیم هیجان، به عنوان فرایند مدیریت و تعدیل پاسخ های هیجانی، نقشی کلیدی در سازگاری با چالش های دانشجویان ایفا می کند لذا، پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهبردهای تنظیم هیجان در دانشجویان نسل Z انجام شد. پژوهش از نوع کیفی یوده و به روش تحلیل مضمون انجام شده است و بنابراین، یک پژوهش کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش، تمامی دانشجویان نسل Z در دانشگاه تهران بود که از بین آن&amp;not;ها 30 نفر به عنوان نمونه آماری پژوهش، به صورت هدفمند در مطالعه همکاری نمودند. داده ها از طریق مصاحبه هایی نیمه ساختاریافته جمع&amp;not;آوری شدند. پس از کدگذاری متن مصاحبه ها، 30 مضمون پایه،10 مضمون سازمان دهنده و 3 مضمون فراگیر، در قالب سه دسته راهبرد، یعنی راهبردهای درونی، بیرونی و ترکیبی استخراج گردید. نتایج این پژوهش بر اهمیت ادغام آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر طراحی برنامه های مداخله ای مبتنی بر نیازهای خاص نسل Z در سیاست های دانشگاهی تأکید می کند.&lt;/div&gt;
&amp;nbsp;</description>
						<author>پیمان حاتمیان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اثر بخشی تمرینات ذهن آگاهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر طرحواره های هیجانی شرم و ابراز هیجان در نوجوانان پسر دارای اضطراب اجتماعی بالا</title>
						<link>http://ncfc.khu.ac.ir/rph/browse.php?a_id=4646&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر طرحواره هیجانی شرم و ابراز هیجان در نوجوانان پسر دارای اضطراب اجتماعی بالا در منطقه ۱۳ شهر تهران انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون&amp;ndash;پس آزمون همراه با پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر دوره های متوسطه اول و دوم دارای اضطراب اجتماعی بالا در سال تحصیلی ۱۴۰۵&amp;ndash;۱۴۰۴ بود. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۳۰ دانش آموز که نمره آنان در پرسشنامه اضطراب اجتماعی بالاتر از نقطه برش بود، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس طرحواره های هیجانی لاهی (۲۰۰۲)، مقیاس ابرازگری هیجانی کینگ و امونز (۱۹۹۰) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانر و همکاران (۲۰۰۰) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۱۲۰ دقیقه ای درمان پذیرش و تعهد را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر زمان، اثر گروه و اثر متقابل زمان و گروه بر متغیرهای وابسته معنادار بود. همچنین، درمان پذیرش و تعهد موجب کاهش معنادار و پایدار طرحواره هیجانی شرم و افزایش معنادار ابراز هیجان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مراحل پس آزمون و پیگیری شد . بر اساس یافته ها، درمان پذیرش و تعهد می تواند مداخله ای مؤثر برای کاهش طرحواره هیجانی شرم و بهبود ابراز هیجان در نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی باشد.&lt;/div&gt;</description>
						<author>سیما فرزانه</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اثربخشی برنامه نوجوان‌محور کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر ناگویی هیجانی و علائم اضطراب امتحان در نوجوانان</title>
						<link>http://ncfc.khu.ac.ir/rph/browse.php?a_id=4643&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>اضطراب امتحان و ناگویی هیجانی از عوامل مؤثر بر سلامت روان و عملکرد تحصیلی نوجوانان به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه نوجوان محور کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی و علائم اضطراب امتحان در نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان نوجوان مشغول به تحصیل در دو مدرسه شهر تهران در سال&amp;nbsp; ۱۴۰۴ بود که از میان آنان، ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه هفتگی برنامه نوجوان محور کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل در طول دوره پژوهش هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو و پرسشنامه اضطراب امتحان گردآوری و با تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها نشان داد برنامه نوجوان محور کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی موجب کاهش معنادار ناگویی هیجانی و علائم اضطراب امتحان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. همچنین، نتایج مرحله پیگیری دوماهه حاکی از پایداری اثرات این مداخله بود. بر این اساس، برنامه نوجوان محور کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک مداخله مکمل در محیط های آموزشی برای کاهش ناگویی هیجانی و علائم اضطراب امتحان نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.</description>
						<author>سهیلا رحمانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
